Ας αρχίσω με τις θάλασσες

 

 

τώρα... τι να κοινοποιήσω που είμαι μακρυά από την εξοχή;... Ας αρχίσω με τις θάλασσες... που δεν τελειώνουν ΠΟΤΕ!!!

(Πόρος, η θέα απ' τον Άγιο Αθανάσιο... θέα που δεν ξεχνώ... )...

Χρόνια πολλά, μπέμπα

Χρόνια πολλά 

Χρόνια πολλά 

Σήμερα χρονίζει το  μωρό 

Αυτό το όμορφο και στρουμπουλό 

Η χαρά μας, η μεγάλη, μάς γεμίζει την ψυχή 

Πέρασε ένας χρόνος, όπου ήρθε

Η ευτυχία μας...  στην γη 

Χρόνια πολλά

Lamprini T. 

Χριστός Ανέστη,αγαπητοί

 Χριστός Ανέστη, αγαπητοί...

Πέντε επιτάφιοι 

Θεσσαλονίκη 

Μετέωρα 

Lamprini T. 

Έζησα ένα Πάσχα σε ένα Περιγιάλι... στο Μπατσί/ απ' το βιβλίο μου ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥΣ...

 Πάσχα.. ναι...  Έζησα ένα Πάσχα σε ένα Περιγιάλι... στο Μπατσί της Άνδρου... 

 Μπατσί, Άνδρος, 

Κυκλάδες, Ελλάς!!!

Όσοι δεν έχετε πάει Άνδρο, δεν ξέρετε τι σημαίνει να είσαι σε ένα νησί κι η φύση γύρω σου να σου λέει ότι είσαι σε στεριά και σε ένα κατάφυτο μέρος, με μικρούς καταρράχτες οι οποίοι μας συνόδευαν σχεδόν παντού καθώς κάναμε τον γύρο του νησιού. Πανέμορφη φύση.

Ήμουν τυχερή που έζησα και την Μεγάλη Παρασκευή στο Μπατσί.  Έτσι όπως είναι αμφιθεατρικά χτισμένο το χωριό, ο επιτάφιος περνά από τα καλντερίμια του από πάνω που βρίσκεται η Εκκλησία ως κάτω και η συνολική εικόνα του είναι ένα όνειρο... 

Καθώς είναι φωτισμένα  τα σπίτια του νησιού, εσύ να κατεβαίνεις με κατάνυξη τα σκαλοπάτια, τις ρούγες, τα στενά του Μπατσίου και βρίσκεσαι σε άλλον κόσμο.  Πιο όμορφη περιφορά επιταφίου δεν έχω ξαναζήσει. 

 Φωτισμένος ο Επιτάφιος... 

Σιγά σιγά με τον επιτάφιο πλησιάζαμε την θάλασσα. Κι αυτή ήτανε υπέροχη, με τα λιγοστά φώτα που την έκαναν να λάμπει στο σκοτάδι.

Όσο για την ατμόσφαιρα, ήταν κατανυκτικότατη.  Όμορφα φώτα, υπέροχη θέα, θαυμάσιο το Μπατσί, καταπληκτική η Άνδρος!  Θαυμάσια.  

Εύχομαι να ξαναζήσουμε τέτοιες στιγμές, όλοι.  Την περιφορά, την Ανάσταση.  Και νάμαστε όλοι μαζύ, ενωμένοι κι αγαπημένοι.  Και νάμαστε μαζύ και με τους αγαπημένους μας που έχουν φύγει.... 


Και μαζύ σου... νάμαι... κι ας είσαι μακρυά.  Τόσο μακρυά... 


Lamprini T. 

Μέγα Σάββατο! Καλή Ανάσταση!!

 και ναι, κόβουμε το τελευταίο πόδι της κυρα-Σαρακοστής!!!

Και του χρόνου!!
Καλή Ανάσταση!!!

Μέγα Σάββατο!
Καλή Ανάσταση!!

Lamprini T.

"Mεγάλη Πέμπτη" από το βιβλίο μου ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥΣ...

 

"Mεγάλη Πέμπτη" από το βιβλίο μου ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥΣ...
...... ..... ............. .............
Mεγάλη Πέμπτη πρωΐ θα πηγαίναμε στον Άγιο Νικόλαο

να κοινωνήσουμε, εμείς τα παιδιά (ο Νίκος κι εγώ).
Σηκωνόμασταν πολύ πρωΐ, γιατί η θεία Κοινωνία προσφερότανε νωρίς για τους εργαζομένους, και κατόπιν πηγαίναμε στον παππού τον Νίκο, για να πάρουμε την ευχή του.
Έξω απ' την Εκκλησία ήταν πολύς ο κόσμος που περίμενε, παίρναμε κι εμείς την σειρά μας... και κοινωνούσαμε.
Η Μεγάλη Πέμπτη ήταν σπουδαία μέρα για μάς.

Μεγάλη Πέμπτη:  Ο Μυστικός Δείπνος

Μετά την Εκκλησία, πηγαίναμε στον φούρνο για να αγοράσουμε το κουλούρι μας... Η νηστεία δεν είχε τελειώσει ακόμα.
Φέτος... μπορεί να μην έχουμε τον παππού τον Νίκο μαζύ μας, αλλά έχουμε τον αδελφό μου... τον Νίκο, που έγινε ο καινούργιος ΠΑΠΠΟΥΣ Ο ΝΙΚΟΣ... <3 <3

Μεγάλη Πέμπτη

https://www.youtube.com/watch?v=85W6Rtt_EyI&list=RD85W6Rtt_EyI&start_radio=1

Lamprini T. 

Πώς τα μπερδέψαμε, πάλι... ΑΛΛΟ το ένα, ΑΛΛΟ το άλλο...

 

Πώς τα μπερδέψαμε, πάλι... ΑΛΛΟ το ένα, ΑΛΛΟ το άλλο...
"Νηστέψτε από κακία κλπ κι όχι από το γάλα κλπ... "

(φώτο: Ο Ηρακλής διαλέγει τον δρόμο της Αρετής κι όχι της Κακίας, εληές)

Lamprini T.

Κυριακή Βαΐων

 

Κυριακή Βαΐων
https://dhmotikomousikh.blogspot.com/2026/04/blog-post_04.html

Κυριακή Βαΐων

Christs Entry into Jerusalem

(Η Είσοδος του Χριστού στην Ιερουσαλήμ)

του Ιωάννη-Ιππολύτου Φλαντρέν (Hippolyte Flandrin)

καλό Πάσχα

Lamprini T. 

κάλαντα Λαζάρου...

 

 κάλαντα Λαζάρου...

Lamprini T. 

'Ιδε ο άνθρωπος (Ecce Homo)

 

p> 

Αntonio Ciseri

αυτός ο πίνακας... Τα ρέστα μου!!!... 

αλλά και οι υπόλοιποι;... 

Gustave Doré

Simon Pereyns 

Luca Giordano

Guido Reni

Antonio de Corregio (Antonio Allegri)

Titian (Tiziano Vecellio)

Titian (Tiziano Vecellio)

Matthias Stom (Stomer)

Cigoli (Ludovico Cardi)

Luis de Morales

Hieronymus Bosch

Titian (Tiziano Vecellio)

Jan Styka

Pierre Mignard

Caravaggio (Michelangelo Merisi)

"ο Χριστός με αγκάθια και η Παρθένος που πενθεί"

Adriaen Isenbrant

Matero Cerezo

Albert Chmielowski

Maksymillian Piotrowski

Franciszek Smuglewicz

Karl Wilhelm Diefenbach

Εντυπωσιακό

Πηγή: Φέις... 

καλό Πάσχα, καλή Ανάσταση, αγαπητοί... 

καλές διακοπές... (για κάποιους)

Lamprini T. 

διάφορα

Αγία Λουκία

ΑΝ δεν το ξέρεις καλά το τραγούδι
ΜΗΝ το λες! (Γιατί εμείς το ξέρουμε... )

Άμα πηγαίνεις γυρεύοντας...  τι να πούμε!!!

Lamprini T. 

1η Απριλίου... ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ! (Θα Πάρω Μια Ανηφοριά )

 

 

Θα Πάρω Μια Ανηφοριά (Τραγούδι)

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ! 

ΚΥΠΡΟΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!! 

Lamprini T. 

Γ. Βερίτης, Πασχαλινό,

p>

Πασχαλινό, Αλ. Γκιάλας (Γ. Βερίτης)

 Πασχαλινό

Στο στερνό το ξεψύχημα

δειλινού μυρωμένου,

κάποια ρόδα μαραίνονται,

κάποια ρόδα πεθαίνουν.

Ώρια λούλουδα π’ άνθισαν

μιαν αυγούλα τα’ Απρίλη

ξεφυλλίζουν και σβήνουνε

στο λαμπριάτικο δείλι.

Κι ένα ρόδο,τινάζοντας

τ’ ανοιχτά πέταλά του,

κάποιο φύλλο που τούμεινε

για στερνό στόλισμά του,

με τρεμούλιασμ’ ανάλαφρο

το τινάζει μπροστά του,

στο κρυστάλλινο φλοίσβισμα

του ρυακιού του δροσάτου.

- Που τραβάς ανθοπέταλο

τη ζωή σου να σβήσεις;

- Πάω να φέρω την Άνοιξη

σε μια χώρα άλλης ζήσης.

Μη με κλαις. Σ’ άλλα χώματα

τον Απρίλη θα φέρω,

θα σκορπίσω το μήνυμα

μιας αλήθειας που ξέρω

κείνο π’ άκουσα σήμερα

και σιγόψελνε η αύρα,

που το λάλαε χαρούμενα

κι η καμπάνα απ’ αλάργα

νύχτα νύχτα το μήνυμα

το τρανό θα κηρύξω –

του Χριστού την Ανάσταση,

στους νεκρούς που θα σμίξω.

Γ. Βερίτης

αιωνία η μνήμη του...

Lamprini T.

Πάλι φωνάζεις!

Πάλι φωνάζεις!
(Πάφφιν στο Ακρωτήρι Μποναβίστα, Καναδάς)

Lamprini T.

Η ιστορία μιας γυναίκας (1989). Ζουμπουλάκη - Μυράτ, 12.5.24

 

με είχε συγκλονίσει... τότε που το είχα δει στο θέατρο, λάτρης τους Μυράτ ούσα, και μετά από χρόνια, μόνον αυτό το απόσπασμα το βρήκα στο ίντερνετ...  Γι' αυτό το λατρεύω αυτό το μέσον... 

και το κείμενο... 

 Όταν μ' έβγαλαν στο φως, μετά από τέσσερα χρόνια, νόμιζα πως τυφλώθηκα.  Μετά απ' αυτό, μούκαναν και μένα την χάρη να με πάνε να δουλέψω στις αγροτικές φυλακές, στον κάμπο, στο μάζεμα κοκκινογουλιών.  

Δεν θα ξεχάσω την μέρα εκείνη, ακόμα κι αν ζήσω... α, δέκα ζωές!  Ήταν μία όμορφη, ηλιόλουστη μέρα, με ήμερο, καταγάλανο ουρανό, απέραντο, σ΄ έναν κάμπο ατέλειωτο και μαύρο.  Μάζευα τα κοκκινογούλια σε σωρούς, σκυμμένη με ζήλο πάνω απ' τους λάκκους, οπόταν, ξαφνικά, ε, εκατό μέτρα, ίσως και περσότερο, διέκρινα ένα σκυλί!  Καταλαβαίνετε;  Ύστερα από πέντε χρόνια, έβλεπα, για πρώτη φορά, ένα σκυλί! 

Και τότε έγινε το θαύμα!  Είμαστε, ε, πάνω από εκατό γυναίκες σκυμμένες στους λάκκους.   Ε, εγώ δεν είχα κάνει καμμιά κίνηση, καμμιά χειρονομία, μόνο πότε-πότε σήκωνα τα μάτια, για να δω άλλη μια φορά το σκυλί.  Και παρ' όλο που ήταν πάνω από εκατό μέτρα μακρυά,  (παύση) ήρθε τρέχοντας σε μένα!  Ήρθε σε μένα!  Σταμάτησε ένα βήμα, ε, εγώ δεν κουνήθηκα, ούτε τούκανα κανένα νόημα.  Μ' ακούμπησε!  Και άρχισε να μού γλύφει τα πόδια!  (Κλαίει)  Και τότε, την υπέροχη, εκείνη στιγμή, που γι' αυτήν, αξίζει να υποφέρει κανείς όλα τα βάσανα, όλους τους πόνους κι όλες τις προσβολές, γονάτισα καταγής, κι ύστερα από χρόνια και χρόνια σιωπής, δεν ήθελα να ακούσω το όνομά Του, είπα ψιθυριστά, την παιδική μου εκείνη προσευχή:  "Κύριε και Θεέ μου, σού ζήτησα να γιατρέψεις την μητέρα μου, και δεν με άκουσες, σού ζήτησα να βοηθήσεις τον πατέρα μου, και δεν μ' άκουσες, και να τώρα, λυπήθηκες τα βάσανά μου, και μούστειλες ένα σκυλί να με χαϊδέψει!   Σ' ευχαριστώ, Κύριε!  Βλέπω πώς υπάρχεις!"

πηγή:  

 

 

Η ιστορία μιας γυναίκας (1989). Ζουμπουλάκη - Μυράτ

Σύνδεσμος βίντεο

https://youtu.be/IXQwxbllyMQ

και εδώ... μόνον Φωτογραφίες... 

Η ιστορία μιας γυναίκας (1989). Ζουμπουλάκη - Μυράτ, νο 2

https://youtu.be/jFLkZ_T1h7M

////////////////////////

https://www.facebook.com/BoulaZoumpoulake/videos/768097533318966

Η ιστορία μιας γυναίκας (1989)

Στην εκπομπή «Εστίν ουν», ο Ηλίας Μαλανδρής είχε κάνει αφιέρωμα στον Δημήτρη Μυράτ (που είχε ήδη φύγει από τη ζωή) και στην Βούλα Ζουμπουλάκη. Το απόσπασμα προέρχεται από την παράσταση «Η ιστορία μιας γυναίκας». Το έργο ανέβηκε δύο φορές από τον θίασο Μυράτ – Ζουμπουλάκη. Την πρώτη φορά το 1980 με τεράστια επιτυχία και τη δεύτερη το 1989. Από αυτή τη δεύτερη φορά είναι η παραπάνω σκηνή. «Η Βούλα Ζουμπουλάκη δίνει στην ηρωίδα μιαν πανανθρώπινη διάσταση. Με μια σπάνια ευαισθησία φωτίζει τις πιο αδιόρατες πτυχές του ρόλου και συνθέτει ένα αληθινά συγκλονιστικό αποτέλεσμα. Δικαιολογημένα τα ενδιάμεσα χειροκροτήματα στις δραματικές κορυφώσεις της ερμηνείας». Νέστορας Μάτσας

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Πρόκειται για επανάληψη της επιτυχημένης παράστασης του 1980

ΠΡΕΜΙΕΡΑ: Απρίλιος 1989, «Θέατρο Αθηνών»

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Αουρέλ Μπαράγκα

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: Βασίλης Σκουβάκλης

ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑ / ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ: Γιάννης Καρύδης

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Δημήτρης Μυράτ

ΠΑΙΖΟΥΝ: Βούλα Ζουμπουλάκη, Δημήτρης Μυράτ, Νίκος Γαλανός, Κώστας Σαραντής

ΥΠΟΘΕΣΗ: Το έργο πρόκειται για μία βιογραφία – καταγγελία, καθώς περιγράφει την κακομεταχείριση, τα βασανιστήρια και τα μαρτύρια που βίωσε η ηθοποιός Μαρτσέλα Ρουσό (σύζυγος του συγγραφέα του έργου) από τις σταλινικές μεθόδους που είχαν επικρατήσει στη Ρουμανία.

////////////////////////

ΒΟΥΛΑ ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ: ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΜΕ ΣΥΝΕΠΑΙΡΝΕ ΗΤΑΝ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΗΣ!

Παναγιώτη Τιμογιαννάκη (2015)

Το έργο αυτό όπως κι η «ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ» του Ρουμάνου Αουρέλ Μπαράγκα ήταν από τους μεγάλους θριάμβους της καριέρας της μαζί με το μνημειώδες «ΑΠΟΨΕ ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ» του ΛΟΥΙΤΖΙ ΠΙΡΑΝΤΕΛΟ και την «ΠΙΚΡΑΓΑΠΗΜΕΝΗ» του ΥΑΚΙΝΘΟΥ ΜΠΕΝΑΒΕΝΤΕ- για την τελευταία θα γράψω πιο κάτω.

https://pantimo.gr/index.php/component/k2/item/235-voula-zoumpoulaki-ekeino-pou-me-synepairne-itan-to-pathos-tis

.........................

Wikipedia (Αγγλικά) 

Ο Aurel Baranga ήταν Ρουμάνος θεατρικός συγγραφέας και ποιητής. 

 Πληροφορίες γέννησης: 20 Ιουνίου 1913, Βουκουρέστι, Ρουμανία

 Απεβίωσε: 10 Ιουνίου 1979, Βουκουρέστι, Ρουμανία 

Βιβλία: Alge: Seria 1, 1930-1931

................

Lamprini T.