βρε καμάρια μου... σχολιάζουμε, τα λέμε... κι όταν έρθει η ώρα του καθενός μας... πώς στενοχωριόμαστε!!... λες κι είμαστε φίλοι από πάντα... (λόγω κάποιας απωλείας... το αναφέρω... κάποιας φεις φίλη που ποτέ... δεν ήπιαμε καφέ μαζύ... αλλά... ήμασταν μαζύ.... ... )
Βλέπω και εγώ έναν φαντάρο (δεν φαινότανε και πολύ καλά,
φαντάρος
κάτω από έναν στύλο σημαίας, σε στάση προσοχής) και σχολιάζω: " καλή θητεία, φαντάρε, χρόνια πολλά" ... Κοιτώ, καλύτερα, τα άλλα σχόλια... κοιτώ, καλύτερα, και την φώτο... "Χρόνια πολλά, αρχηγέ.".. "Χρόνια πολλά στρατηγέ ".. Ωχ, λέω... Σβήνω, άρον - άρον, το σχόλιο... Και μένω στο "ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!"...