Η βρύση

 

Η βρύση

Η βρύση

Η βρύση στάζει διαρκώς, 

οι μέρες κυλούν αργά

κι εγώ το μόνο που σκέφτομαι

είναι ότι δεν μ' αγαπάς... πια... 

Lamprini T. 

συνάντηση και.... διάφορα

συνάντηση  με μικρή : 

και καθήσαμε και τα είπαμε...

άντε... και του χρόνου... 

Χίος... ο ναυτικός αντέχει...

Αρθρογράφος: Μελπομένη Μαραγκίδου... (από φίλη... μερσι :) )
Το να κατάγεσαι από τον ΠΕΙΡΑΙΑ, σημαίνει:

Να πάνε να αμφισβητήσουν το λόγο σου και να απαντάς: «Μα ξέρεις είμαι από τον Πειραιά, καταλαβαίνεις». Και να καταλαβαίνουν.

Να σιχτιρίζεις όταν πρέπει να «ανέβεις» Αθήνα.

Να είσαι και του λιμανιού και του σαλονιού. Κι αυτή να είναι η γοητεία σου.

Να υπάρχει έστω ένας ναυτικός σε κάθε σόι.

Να απορείς πώς χάνονται οι ξένοι όταν έρχονται στον Πειραιά αφού όποιον δρόμο και να πάρεις καταλήγεις σε θάλασσα.

Να μην καταλαβαίνεις την κόντρα μεταξύ Αθηναίων και Θεσσαλονικιών, κι όταν πάνε να σε μπλέξουν να λες «Εγώ δεν είμαι από την Αθήνα, είμαι από τον Πειραιά».

Να σε ξυπνάει τα καλοκαίρια η φωνή από τη ντουντούκα που επαναλαμβάνει: «Ο Νίκος, ο γλύκας, καρπούζια με το μαχαίρι».

Να έχεις προλάβει τον Γιάννη Μαντζουράνη να «σπάει» την ησυχία της κερκίδας φωνάζοντας «Α ρε εθνικάραααα».

Να σου έχουν «χτίσει» ολόκληρη συλλογή από λαμπάδες/κασκόλ/λούτρινα/μπλούζες/σημαιάκια/φανέλες του Ολυμπιακού. Κι ας τους βγήκες κόρη κι όχι γιος.

Να είναι Σαββατόβραδο, 3 τα ξημερώματα κι εσύ μεθυσμένος, να μπαίνεις στο φίσκα 040 από το Σύνταγμα με προορισμό το τέρμα.

Να μην καταλαβαίνεις γιατί όλοι μιλούν για τη Μαβίλη, όταν υπάρχουν τα Ιμαλάια.

Να κάνεις μια βόλτα στην Πειραϊκή και ξαφνικά όλα να είναι καλύτερα.

Να ξέρεις πού θα πετύχεις ποιον. Και βασικά πού θα τον αποφύγεις.

Να μπαίνεις κρυφά ένα βράδυ σε μια βάρκα στο Πασαλιμάνι ελπίζοντας ότι δεν σας έχει δει κανείς.

Να κάθεσαι στις πάνω πάνω θέσεις στο Βεάκειο, και το μάτι σου να φεύγει από την παράσταση και να χαζεύεις τη θέα.

Να ταυτίζεσαι με όλα τα τραγούδια που έχουν γραφτεί για τον Πειραιά. Με όλα.

Να ζεις στην πόλη που δημάρχους βγάζει ο Ολυμπιακός.

Να έχεις μάθει να πιάνεις στέκα στα μπιλιαρδάδικα του Μακρίδη.

Να έχεις μάθει ποδήλατο πίσω από το ΣΕΦ.

Να έχεις γίνει αστέρι στο παρκάρισμα γιατί τα στενά μας είναι τα πιο στενά.

Να χαιρετιέσαι με το γείτονα στο απέναντι μπαλκόνι, ώρες ώρες να σου σπάνε τα νεύρα τα παιδιά που παίζουν κάτω στο δρόμο, στο ψιλικατζίδικο να σε ξέρουν με το μικρό σου όνομα, να λες πέντε καλημέρες όποτε βγαίνεις από το σπίτι. Να ζεις ακόμα σε γειτονιά.

Να περνάς το πρωί από την Τρούμπα και να βλέπεις τους κοστουμάτους που πάνε στα δικαστήρια και το βράδυ τα κουτσαβάκια να γλιστράνε στα μπαρ για κονσομασιόν.

Να έχεις σίγουρα έναν φίλο ιστιοπλόο ή πολίστα.

Να μπερδεύεσαι ακόμα με τις μονοδρομήσεις και να βρίζεις κάνοντας κύκλους.

Να περπατάτε από την Πειραϊκή προς το Πασαλιμάνι κι όταν φτάνετε στο ύψος της Ζέας να ρωτάς «από κάτω ή από πάνω;» Και η απάντηση να είναι «από κάτω».

Να ανακαλύπτεις τα στέκια της Αθήνας ως πρωτοετής φοιτητής πια, λες κι έχεις έρθει κι εσύ από την επαρχία.

Να απορείς πως μπορούν να ζουν σαν τα ποντίκια χωρίς να βλέπουν θάλασσα οι Αθηναίοι.

Να ακούγονται κόρνες, σφυρίγματα, βεγγαλικά, δυναμιτάκια. Double ξανά στον Πειραιά.

Να βρίζεις όλη μέρα τον Πειραιά αλλά να κάνεις καβγά όταν πάει κάποιος φλώρος Αθηναίος να στον θίξει.

Να είσαι σχεδόν σίγουρος ότι το μετρό του Πειραιά θα γίνει το επόμενο ανέκδοτο μετά από αυτό της Θεσσαλονίκης.

Να έχεις ακούσει μυθικούς καβγάδες ανάμεσα σε γιαγιάδες και παππούδες μέσα στο 906.

Να ανακαλύπτεις συνεχώς πόσο μικρός είναι ο κόσμος και να αναφωνείς «ένα χωριό είναι ο Πειραιάς».

Να χάνεις το τρίποντο επειδή σου πήρε ο αέρας την μπάλα στον Πορφύρα ή το Φοίνικα. Μα καλά ποιος σκέφτηκε να χτίσει μπασκέτες πάνω στα βράχια;

Να έχεις λιώσει το τάβλι στην Πασαρέλα.

.... Να έχεις πάει στο Σταυρό μετά από ερωτική απογοήτευση.

Να έχεις παίξει στις κούνιες του Διρό πριν κλείσουν.

Να αγαπάς τα συνοικιακά σινεμά όπως το ΣΙΝΕΑΚ.

Να έκανες το πρώτο σου strike στον Προφήτη Ηλία.

Να πετυχαίνεις τις γιαγιάδες που είναι ντυμένες με την παραδοσιακή στολή της Καρπάθου κάθε Σάββατο μεσημέρι στη λαϊκή της Καλλίπολης.

Να μην υπάρχει καλύτερο φαστφουντάδικο από το American House.

Να περνάς μια περίοδο στη ζωή σου που να γκρινιάζεις ότι δεν έχει τίποτα ο Πειραιάς και μετά από λίγο να μην ξεκολλάς.

Να μην μπορείς να εξηγήσεις πώς οι Πειραιώτισσες είναι μαγκάκια και αντράκια και συνάμα απίστευτα θηλυκές.

Να πίνεις μπύρα περιπτέρου σε ένα πεζούλι με θέα τις βάρκες και να μην συγκρίνεται ούτε με το πιο ψαγμένο κοκτέιλ στο Χίλτον.

Να λες εγώ δε θα φύγω ποτέ από εδώ, κι ακόμα όταν το κάνεις, να ξέρεις ότι μια μέρα θα επιστρέψεις.

Να κλαις για να φεύγει η.... λύπη
να γελάς... για να λευτερώνεται η... χαρά...

στην φώτο
μετράει και το φόντο...

καληνύχτα... 

!!

Ο Παπουλάκος... ήταν από χωριό κοντά στο δικό μας...

"ο ήχος της σιωπής" γι' αυτήν την μέρα, διάφορα

"ο ήχος της σιωπής" γι' αυτήν την μέρα

μιλήσατε εσείς... έκλαψα εγώ...

δεν το απέφυγα...

Simon & Garfunkel - The Sound Of Silence (The Graduate) (1967)

 μην βρεθείς ποτέ... εδώ...

Κάνε ένα βήμα ... πίσω...

Θα θαυμάζεις καλύτερα το τοπίο...

το "Σ' αγαπώ"... είναι απ' τις καλλίτερες εκφράσεις... στην ζωή...

Τζένη Βάνου - Σ'Αγαπώ

ανοίξαν τα σχολεία...

(όλα) Τα παιδιά δεν πήγαν στα σχολεία...

Τι να τα κάνουνε;...

(Γ' Λυκείου... )...

λίγο Κόκερ πας να ακούσεις... και εμφανίζεται στο βίντεο... η πανέμορφη Ντενέβ...

ένα βίντεο έκπληξη.... "ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΣ... "

Joe Cocker - Noubliez Jamais

Ένα αγνάντεμα στην θάλασσα

Ένα αγνάντεμα στην θάλασσα
Που τόσο αγαπάω...

Χάνομαι γιατί... μ' αγαπάς 💞

Χάνομαι γιατί... μ' αγαπάς 💞

"Πόσο πολύ σ' αγάπησα..."

"Πόσο πολύ σ' αγάπησα..." Το έμαθες...!!Βόλος

αγαπάμε όλους τους ανθρώπους

 αγαπάμε όλους τους ανθρώπους
Γιατί γεννηθήκαμε γι αυτό

δυσκολεύτηκα πολύ να σού γράψω αυτά

δυσκολεύτηκα πολύ να σού γράψω αυτά που αισθάνομαι, η πέτρα ήτανε τόσο σκληρή, όσο κι η καρδιά σου
εν τούτοις τελείωσα αυτό το έργο μου, η καρδιά σου δεν ξέρω αν το ένοιωσε...

British Museum  ΠΗΓΗ 15 Ιουλίου στις 1:47 μ.μ. ·The Rosetta Stone was discovered #onthisday in 1799. It’s regarded as one of the most important ancient Egyptian objects ever found, and was the key to deciphering hieroglyphs.The Stone was made in 196 BC. It has a message carved into it written in three scripts – hieroglyphs, Demotic (the script used for daily purposes), and Ancient Greek (the language of administration). Scholars were able to use the Greek inscription to decip

ήθελες να σε πάρω αγκαλιά...

ήθελες να σε πάρω αγκαλιά... σε πήρα για να βλέπεις καλύτερα... Αισθάνθηκα ότι πλησίαζες το πρόσωπό σου στο δικό μου, αναρωτήθηκα γιατί... και μούδωσες το φιλί.... σε φίλησα κι εγώ... συγκινημένη και ξαφνιασμένη... Μετά... με ξαναφίλησες το ίδιο απαλά όπως την πρώτη φορά... και σε ξαναφίλησα κι εγώ...

αυτό ήτανε... η χαρά... έμεινε... στην ψυχή μου... μικρέ μου φίλε... Δεν μού έχει ξανατύχει αυτό... (δεν φημίζομαι και για την καλή μου μνήμη... )... και ... με ευχαρίστησε πολύ...
αυτά είναι...

κοίταξα την ημερομηνία... 16..

κοίταξα την ημερομηνία... 16... Μεγάλη γιορτή σήμερα, κι επιπλέον... άκουσα υπέροχα νέα κι είδα ανθρώπους που αγαπώ...

Κανείς δεν μάς κοίταζε εκείνην την ώρα,

Κανείς δεν μάς κοίταζε εκείνην την ώρα, όλοι κοιτούσαν την πανσέληνο ψηλά στον ουρανό και την βροχή που μόλις τους είχε χαιρετήσει. Πλησίασα, σε αγκάλιασα και σε άφησα αμέσως σχεδόν... Ήσουν πάντα ντροπαλή, μα, πρόλαβες και με ένοιωσες... ως την καρδιά...

αγάπη, franco zeffirelli

...πρέπει να έχεις ένα αντικείμενο να αγαπάς. Γιατί νομίζετε ότι υπάρχει το κρασί που πίνουμε εμείς τώρα ή ένα λουλούδι, η το σκυλί μου; Γιατί πρέπει να υπάρχει κάποιος ή κάτι, που να μπορούμε επάνω του να ανοίξουμε αυτό το σακούλι της αγάπης που μας χάρισε ο Θεός. Διαφορετικά, αν δεν έχεις αγάπη, δεν έχεις και λόγο να ζεις.
franco zeffirelli

Ναός του Απόλλωνος στην αρχαία ελληνική πόλη Αττάλεια,Ιωνία

σούχω πει ότι ξεχνάω εύκολα;...

σούχω πει ότι ξεχνάω εύκολα;... δεν θυμάμαι πόσες φορές με πλήγωσες, μόνον ότι σ αγαπώ...

ήθελες να σε πάρω αγκαλιά...

ήθελες να σε πάρω αγκαλιά... σε πήρα για να βλέπεις καλύτερα... Αισθάνθηκα ότι πλησίαζες το πρόσωπό σου στο δικό μου, αναρωτήθηκα γιατί... και μούδωσες το φιλί.... σε φίλησα κι εγώ... συγκινημένη και ξαφνιασμένη... Μετά... με ξαναφίλησες το ίδιο απαλά όπως την πρώτη φορά... και σε ξαναφίλησα κι εγώ...
αυτό ήτανε... η χαρά... έμεινε... στην ψυχή μου... μικρέ μου φίλε... Δεν μού έχει ξανατύχει αυτό... (δεν φημίζομαι και για την καλή μου μνήμη... )... και ... με ευχαρίστησε πολύ...
αυτά είναι...

Για να σε βοηθήσει μια αγκαλιά

Για να σε βοηθήσει μια αγκαλιά
Πρέπει να πιστέψεις σ αυτήν

Τότε Που σε κυνήγαγα

Τότε

Που σε κυνήγαγα
Τώρα που με κυνηγάς Με 2 χρόνια διαφορά..

.

Ά, όχι περιορισμούς...

Ά, όχι περιορισμούς...
Και αν σ' αγάπησε, όμορφη, δεν θα ξαναγαπήσει άλλη.... Το ίδιο κι εσύ...

Mόνον μην την αγαπήσεις όσο αγαπούσες εμένα...

Κοριτσάκι μου, σε διάλεξε για την καρδιά σου

Κοριτσάκι μου, σε διάλεξε για την καρδιά σου 

Βέρνη

Όχι για τα

πτυχία σου

"Σ' αγαπάω, μ' ακούς";;;;;;;;;

χαίρετε

"Σ' αγαπάω, μ' ακούς";;;;;;;;;

Σ' αγαπώ

νάξερες

νάξερες 

νάξερες πόσο σ' αγαπώ
νάξερες πόσο σε χαίρομαι
νάξερες τι αστέρι έχω εγώ
νάξερες, καμάρι,

νάξερες...

<3 καρδούλα