Τετάρτη 9 Απριλίου 2014

157. Τα δάκρυά μου... Αφιερωμένο...




Τα δάκρυά μου... 

 Ρυάκι... Αφιερωμένο... 

(για σένα) δεν ήταν πότε σαν καταρράκτης...

Τα δάκρυά μου (για σένα... )...

είναι σαν ρυάκι...

Κλαίω σιγά - σιγά...

όπως πρέπει...


Αφιερωμένο που θάπρεπε να δωθεί στις 12.3.2014...
και δεν δώθηκε...
γιατί ...
δεν υπήρχε συνέχεια...

Y.Γ. ... θεωρητικώς... γιατί πρακτικώς... υπήρχε... τι να κάνω;.. προγραμματισμένη ανάρτηση.. Η ζωή αλλάζει πολλά!!!


9 σχόλια:

  1. Όταν νιώθουμε καλά με τη συνείδησή μας, κανένας άνθρωπος δεν αξίζει τα δάκρυα μας, αφού μας έκανε να πονέσουμε τόσο.Και πολλές φορές έχω κλάψει, γιατί άντεξα τόσο.
    Καλημέρα και καλή δύναμη!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. :( πολυ ομορφο και συγκηνιτικο. Καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Maria μου.. ευχαριστώ... !! νασαι καλά.. καλό μεσημερι!! !ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. nikos,
    φίλε, σου εύχομαι να έχεις παντα τα καλύτερα... και όταν κλαις.. να αξίζει ο άλλος... γιατί αξίζει και να κλαις.. νασαι καλα.. ευχαριστω... !!!
    καλημερα, ό,τι ποθείς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αχ βρε ζωή γεμάτη ανατροπές! Εύχομαι να κλαις μονο απο χαρα :)
    Φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ariadni... ναι...
    Σε ευχαριστώ.. πολύ...
    Εύχομαι επίσης... νασαι παντα χαρουμενη!
    μακια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τα δάκρυα του ρυακιού είναι τόσο αθόρυβα και πονεμένα .
    Καλό σου απόγευμα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ναι, καμάρι μου.. NIKOL... ναι..
    καλό βραδυ, ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

λίγες γραμμές... και λίγα σχόλια;... Ευχαρίστως, ναι!