40. Το πώς μπορεί...

το πώς μπορεί κανείς... να συνηθίσει την απουσία σου....



Ένα πρωινό

Σαν με κοιτάς...

δύο σε ένα...

κανείς δεν το ξέρει...
μόνον εγώ το νοιώθω...
δυστυχώς....


 ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ!!!!