Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015

74 Μου είπες ότι θα έφευγες για λίγο...




Μου είπες ότι θα έφευγες για λίγο... 

 σε θυμάμαι πάντα να φεύγεις...

"από επιλογή" ...

κι εγώ το δέχτηκα...

Όταν το ξανασκέφτηκα...

ήταν αργά....


17.2.15




8 σχόλια:

  1. Στ΄αλήθεια κάπως άσχημα νοιώθουμε την έννοια της φυγής. Με όποια μορφή της. Ένα κομμάτι μας δεν είναι πιά δικό μας. Κι΄αλήθεια σαν το σκεφτούμε είναι αργά.
    Νάσαι καλά Λαμπρινή μου και καλό σου Σαββατοκύριακο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Dennis... όπως τα λες... κι όταν το σκεφτόμαστε.. είναι αργά...
    αλλά... το ευχαριστό είναι ότι δεν χανόμαστε... ολα καλά!!!
    καλό Σαβ/κο.. νασαι καλά... ευχαριστω΄!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ μου.. ΠΟΤΕ δεν είναι αργα... κι όλα πανε καλά...
    καλό βραδυ, ευχαριστώ που περασες!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γειά σου Λαμπρινή ,χαίρομαι που πέρασες αποτο μπλογκ μου .Εγώ σε διαβάζω και μ'αρέσεις ,λίγες γαμμές με πολύ νόημα !!!!να είσαι καλά !Καλή εβδομάδα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. metaxia μου, καλώς την... κι εγώ χαίρομαι που περνάς..και χαίρομαι που σχολιάζεις!!... καλή εβδομαδα!! νασαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κι όμως υπάρχει θετική πλευρά... σε ορισμένες περιπτώσεις η φυγή είναι τόσο δυνατή, που μπορεί να λύσει γόρδιους δεσμούς... λειτουργεί κατευναστικά και χαλαρωτικά, όταν μετατρέπεται σε σιωπή... αναθεωρείς γενικά τον εαυτό σου μέσα στη ζωή!
    Πολύ όμορφο!!!:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. nikos... μερικες φορες..ναι...
    ευχαριστώ!!!!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

λίγες γραμμές... και λίγα σχόλια;... Ευχαρίστως, ναι!