Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013

112. Έφυγα..., Αφιερωμένο...,





Έφυγα...

 
Έφυγα... και η ομίχλη...

κι ήταν η ομίχλη απλωμένη στην γη...

μα...

και στην καρδιά μου...

αυτήν που τόσες φορές είχες...

ραγίσει... (8)

Αφιερωμένο...


2 σχόλια:

  1. Λαμπρινή καλή μου φίλη
    καλημέρα να ήξερες..πόσα
    χρόνια η καρδιά μου και η ψυχή μου
    ήταν στην ομίχλη!!!!
    ώσπου-ώσπου ήλθε ΕΚΕΊΝΗ!!!
    και μαζί στο απάνεμο λιμάνι μαζί
    στην σκληρή καθημερινότητα και
    στην ευτυχισμένη πορεία στη ζωή!!
    Εκείνος & Εκείνη..φεύγουν...
    Έτσι ξαφνικά και αφήνουν πίσω τους
    ομίχλη και αμφιβολίες..
    Ώσπου πάλη ξαφνικά Λαμπρός ο ΗΛΙΟΣ!!!
    ΦΩΤΙΣΜΈΝΗ Η ΗΜΈΡΑ!!
    Παύλος
    Συγχαρητήρια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ... πολύ όμορφα όλα όσα γράφεις και ζεις... σου εύχομαι κάθε ευτυχία Παύλε, με ΕΚΕΙΝΗ παντα...
    ευχαριστώ παρα πολυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

λίγες γραμμές... και λίγα σχόλια;... Ευχαρίστως, ναι!